Springpole

Canicross

Agility

Frisbee

FlyBall

BoomerBall

Obroża, szelki z obciążeniem

Bieżnia

Szkolenie Obronne (PO)

Przykładowy trening

Weight puling

Weight Pulling jest sportem, który wywodzi się z dawnych czasów, gdy psy były używane jako zwierzęta zaprzęgowe. W czasach współczesnych istnieje kilka typów tej konkurencji. Jest IWPA (International Weight Pulling Association), ADBA (American Dog Breeder's Association) organizująca zawody w weight pulling dla pit bull'i, a także wiele innych organizacji.

Przeciąganie ciężarów - to specjalność amstafów i pitów. W tych zawodach są nie pokonane. W weight pulling może startować pies który ma ukończone 12 miesięcy, młodsze nie są do zawodów dopuszczane. Psy biorące udział w zawodach startują w różnych przedziałach wagowych, np.35-45 lbs, 45-55 lbs, 55-65 ibs, suki i psy startują osobno. Jeśli w dniu zawodów waga psa jest wagą idealnie graniczną dwóch przedziałów, właściciel wybiera tę grupę, która jego psu najbardziej odpowiada. Różne przedziały wagowe pozwalają na odpowiednie trenowanie psa, tak aby osiągnął swoją optymalną wagę, taką która pozwoli mu najefektywniej ciągnąć ciężar.

Obszar, na którym odbywa się weight pulling musi być gładki i płaski. Trasa jest ogrodzona linką, aby uchronić ciągnące psy od natłoku widzów. Linie startu i mety są zaznaczone na polu, w odległości 15 stóp od siebie. Psy powinny przeciągać wózek właśnie na taką odległość 15 stóp, w czasie 60 sekund. Jeśli w wyznaczonym czasie dojdzie do remisu zawody trwają aż do wyłonienia zwycięzcy. Ciągnięcie jest nieważne, jeśli odbywa się w sposób przerwany. Każdy z psich zawodników, w następujących po sobie rundach ciągnie coraz większy ciężar. W ten sposób zostaje wyłoniony zwycięzca. Wzrost ciężaru podyktowany jest przez sędziego.

Wózek z ciężarem musi być umieszczony tak, aby przednie koła stały za linią startu i dotykały jej. Wyścig zostaje zakończony, gdy linie mety dotkną przednie koła wózka. Dwie osoby mogą przygotować psa i zachęcać go podczas zawodów przynętą. Nie zezwala się na użycie żywych stworzeń. Nie można także zachęcać psa w ten sposób, by wywołać jego agresję w stosunku do ludzi, np. szarpanie drugiej osoby, atakowanie jej. Pies zostaje wyeliminowany, jeśli nie ukończy biegu. Powodem dyskwalifikacji psa jest również:

·       dotknięcie wózka lub psa na starcie,

·       popychanie psa,

·       pozwolenie psu na uchwycenie lub dotknięcie przynęty,

·       agresywne zachowanie psa w stosunku do ludzi.

Podekscytowania psa nie wolno traktować jako agresję. W weight pulling klasa „Ace of Ace” czyli „Asa Asów” to jakby klasa championów przeznaczona tylko dla najlepszych zawodników. Zawody przeciągania ciężarów odbywają się bardzo często jako impreza towarzysząca wystawą psów.



Zasady Weight Pulling'u są proste:

Psy muszą przeciągnąć wózek lub sanie na 16 stóp ( U.S.A.) lub 10 m. ( Europa ), bez faulu.

Handler musi stać za wózkiem, frontem do kół; lub też frontem do psa. Handler może w jakikolwiek sposób zachęcać psa do ciągnięcia ( np. poprzez nawoływanie, taniec, wygłupy ), nie może natomiast dotykać psa. Całkowicie zakazane jest używanie zabawek, smakołyków, innych zwierząt lub jakichkolwiek przedmiotów stymulujących psa do ciągnięcia. Innymi słowy : handler nie może mieć nic w rękach, nawet smyczy. Bardzo pomocna może okazać się pomoc drugiej osoby, która będzie dbała o bezpieczeństwo naszego pupila, przytrzymując wózek za linę zamocowaną z tyłu.

Do góry

Weight pull sprint

Jest to konkurencja polegająca na ciągnięciu na czas roweru na dystansie 30-50 metrów

Regulamin

1.Konkurencja rozgrywana jest w kategoriach psów i suk.
2.Pies biegnie na czas na dystansie min. 60m i max. 100m oznaczonym przez organizatora w uprzęży odpowiedniej do przepisów weight pullingu.
3.Pies ma prawo do wykonania 2 prób.
4.W przypadku każdego psa na wózku jedzie ten sam "musher".
5.Pies startuje bez rozbiegu z linii startu.
6.Na torze mogą przebywać: max. 2 handlerów, 1 osoba ("musher") na wózku trójkołowym (waga standardowa do wyścigów psich zaprzęgów), 1 sędzia, 1 timekeeper.
7.W czasie trwania konkurencji handler może dopuścić się 3 fauli, które orzeka sędzia.
8.W przypadku remisu, I lokata przyznawana jest ex-aequo.
9.Wywołany handler do zgłoszonej próby musi stawić się przy stanowisku i rozpocząć próbę w nieprzekraczalnym czasie 60 sekund. Przekroczenie czasu rozpoczęcia próby będzie traktowane przez sędziego jako faul. Wyjątek stanowią okoliczności niezależne od handlera, ale ostateczne zdanie w tej kwestii należy do sędziego.

Do góry

Tug of War

Jest to konkurencja polegająca na przeciąganiu liny przez dwa psy lub dwie suki w zbliżonej wadze. Wygrywa pies, który najdłużej utrzyma linę i wyszarpnie ją przeciwnikowi.

Regulamin :

1.Konkurencja tug-of-war rozgrywana jest w podziale na klasy psów i suk w następujących kategoriach wagowych:

A. do 20 kg
B. 21 – 25 kg
C. 26 – 30 kg
D. 31 – 35 kg
E. 36 – 40 kg
F. powyżej 40 kg

2.W przypadku gdy w danej kategorii wagowej znajduje się tylko jeden zawodnik – zostaje przydzielony do grupy startującej o jedną kategorię wyżej ( w przypadku klasy F – o jedną niżej) i tam jest klasyfikowany bez względu na wagę jego oponentów.
3.Konstrukcja i stan techniczny wszystkich elementów sprzętu musi być zaakceptowana przez
sędziów przed przystąpieniem do konkurencji.
4.Długość liny wraz z gryzakami lub sznurem nie może wynosić mniej niż 2,5 metra.
5. Wymiary i rodzaj obróż są dowolne, zabrania się stosowania obróż mogących zadawać ból(kolczatek,zacisków,dławikow).Zabrania się również stosowania szelek.
6. Obroża musi być wyposażona w kółko mocujące, którego konstrukcja nie spowoduje odkształcenia materiału obroży jak również samego kółka.
7. Obroża nie może powodować przyduszenia psa, ale powinna stabilnie przylegać do szyi.
8. Podłoże do rozegrania konkurencji musi być gruntowe lub trawiaste i nie może powodować zranień psa .
9. Czas mierzony jest od chwili potwierdzenia przez handlerów gotowości psów do startu.
10. Handler może przebywać obok psa, z chwila dotknięcia przez handlera psa skutkuje natychmiastową dyskwalifikacją. 11. Zabrania się spożywania alkoholu w ringu i przebywania w nim w stanie nietrzeźwości.
12. Konstrukcja gryzaka lub sznura nie może powodować zranień psa, zabrania się stosowania gryzaków lub sznurów z elementami metalowymi.
13. Dystans pomiędzy parą startujących psów jest utrzymywany poprzez stosowanie lin zabezpieczających i uniemożliwiających wzajemne zbliżenie się zawodników.
14. W ringu może znajdować się tylko 1 handler z psem oraz sędzia oraz timekeeper.
15. Psy wyczytywane są do stawienia się w odpowiednio oznaczonych ringach.
16. Ring posiada wymiary 10x10 metrów.
17. Pary startowe dobierane są zgodnie z kategoriami wagowymi w drodze losowania.
18. W konkurencji pies który przegrał mecz odpada a zwycięzca przechodzi do dalszej rywalizacji.
19. W przypadku jeśli w danej kategorii wagowej pozostaje nieparzysta liczba zawodników pies nie wylosowany do pary otrzymuje tzw. „wolny los” i automatycznie przechodzi do następnej rundy,
20. Jeśli sędzia uzna, że dalsze kontynuowanie konkurencji zagraża życiu lub zdrowiu psa (np. krwotok, lub inne niebezpieczne objawy) – orzeka wycofanie psa z ringu i jego decyzja jest ostateczna. Oponent automatycznie wygrywa.
21. Jeżeli pies nie przystąpi do konkurencji od czasu wejścia na ring w ciągu 2 minut zostaje zdyskwalifikowany.
22. Handler może na swoje żądanie przerwać mecz co skutkuje wygraną na korzyść oponenta.
23. Wszelkie przejawy znęcania się fizycznego lub agresywne odnoszenie się do psa (krzyk, wulgaryzmy) przez handlera lub też zachęcanie zwierzęcia do okazania agresji wobec ludzi lub zwierząt skutkuje natychmiastową dyskwalifikacją.
24. Nie dozwolone jest używanie specjalnych ochraniaczy na łapy psa, lub butów dla psów.
25. Do konkurencji nie dopuszczone są psy i suki poniżej 9 miesiąca życia, jak również suki ciężarne i z cieczką oraz psy nie zakwalifikowane do konkurencji przez lekarza zawodów
26. Wypuszczenie gryzaka z pyska przez jednego z zawodników ogłoszone przez sędziego oznacza zwycięstwo na korzyść jego oponenta. Sędzia wskazuje zwycięzcę dłonią.
27. Wypuszczenie gryzaka z pyska przez jednego z zawodników musi być zauważone i ogłoszone przez sędziego.
28. Za ewentualne szkody wyrządzone w ringu przez psa odpowiada handler.
29. Nie zgłoszenie się handlera na start w ciągu 60 sekund od wywołania skutkuje natychmiastową dyskwalifikacją.
30. Decyzje sędziów są ostateczne, „pyskówki” lub niestosowanie się do decyzji sędziego skutkuje natychmiastową dyskwalifikacją.

Do góry

High jump

Jest to konkurencja polegająca na uchwyceniu zawieszonego gryzaka i utrzymaniu się na nim psa za pomocą szczęk przez około 5 sekund. Wysokość jest stopniowo zwiększana. Wygrywa pies, który uchwyci gryzak na największej wysokości.

Regulamin :

1.Konkurencja high jump jest rozgrywana w podziale na klasy psów i suk w ringu o wymiarach 10x10m.
2.Konstrukcja i stan techniczny wszystkich elementów sprzętu musi być zaakceptowany przed przystąpieniem do konkurencji przez sędziego.
3.Pies ma prawo do wykonania 3 podejść - skoków do jednego poziomu zawieszenia gryzaka - przynęty.4.W trakcie próby pies musi posiadać na sobie uprząż w postaci szorek / szelek i znajdować się na smyczy. Pies może wykonać rozbieg w granicach ringu. Przekroczenie granic ringu skutkuje nieuznaniem wyniku i stratą podejścia.
5.W każdym kolejnym podejściu zawodnika do próby - gryzak podwyższa się o5 cmod poprzedniego ustawienia jeśli poprzednie ustawienie zostało zaliczone.
6.W przypadku remisu w pierwszej trójce zwycięzców zarządza się dogrywkę w szczególnej gradacji do 1cm.
7.W ringu mogą przebywać następujące osoby: 1 handler z psem, 1 sędzia, 1 sekretarz, 1 mierzący-obsługa sprzętu.
8.W czasie trwania konkurencji handler może dopuścić się 3 fauli, które orzeka sędzia.
9.W przypadku remisu, I lokata przyznawana jest ex-aequo.
10.Wywołany handler do zgłoszonej próby musi stawić się przy stanowisku i rozpocząć próbę w nieprzekraczalnym czasie 60 sekund. 7. Przekroczenie czasu rozpoczęcia próby będzie traktowane przez sędziego jako faul.
Wyjątek stanowią okoliczności niezależne od handlera, ale ostateczne zdanie w tej kwestii należy do sędziego.

Do góry

Springpole

Chyba ulubiona zabawka Pit Bulli i Amstaffów. Psy te potrafią dosłownie godzinami wisieć trzymając w zębach kawałek materiału na sznurku zwisającym z gałęzi, czy też na sprężynie. Potrafią dosyć długo majtać nogami w powietrzu dzięki sile swoich szczęk i uporowi. Jest to wspaniała zabawka, która wyrabia psie mięśnie, refleksy i przede wszystkim dostarcza naszej pociesze mnóstwo frajdy. Zalecana dla wyrośniętych i w pełni rozwiniętych psów, gdyż uzębienie jest mocno obciążone.

Springpole nie jest konkurencja która jest punktowana na zawodach lecz jest na pokaz, jest zabawą pozwalającą na rozładowanie energii oraz doskonały sposób na rozbudowanie mięśni głowy i karku naszego psa. Polega na wyskoku i chwyceniu zębami zawieszonej na pewnej wysokości liny i utrzymywaniu się za pomocą szczęk, wymaga od psa dużej zawziętości i determinacji a także mocnego uścisku szczęk. Odpowiednia wysokość liny nad ziemią zazwyczaj wynosi 3-4 stopyponad ziemie, tak aby pes dotykał ziemi wszystkimi łapami.W trosce o zdrowie psa nie powinnismy pozwalać na wyższe wieszanie sie psa, ponieważ gdy pies traci uscisk i spada na ziemie moze wtedy dojść do poważnych uszkodzeń bioder, stawów lub także złamac ogon, co może skończyć długim leczeniem lub trwale okaleczyć naszego psa. Springpole zalecane jest dla wyrośniętych i w pełni rozwiniętych psów, gdyż uzębienie jest mocno obciążone.

Nie jest to typowa konkurencja sportowa (chociaż jest oceniana na wielu imprezach sportowych), jest to raczej forma psiej aktywności pozwalająca na rozładowanie energii. Polega na wyskoku i chwyceniu zębami zawieszonej na pewnej wysokości liny i utrzymywaniu się jak najdłużej tylko za pomocą szczęk. Jest to doskonały sposób na rozbudowanie mięśni głowy i karku. Springpole wymaga od psa dużej zawziętości i determinacji, a także mocnego uścisku szczęk.

Budowa springpole:

Możesz zrobić to samodzielnie. Nikt właściwie nie sprzedaje gotowych zestawów do springpole. W sprzedaży można jedynie znaleźć sprężyny ( widoczne na zdjęciu ), które są jednak dość kosztowne - 120 zł. Springpole możesz zawiesić na gałęzi, pomiędzy dwoma drzewami, wystającej krokwi, specjalnej konstrukcji lub w jakikolwiek inny sposób, wykluczający okaleczenie psa.

Do góry

Canicross

Canicross to dyscyplina sportowa, forma aktywności ruchowej, polegająca na bieganiu (a także maszerowaniu, truchtaniu itp.) z psem. Aby uprawiać ten rodzaj sportu nie potrzeba mieć wielu psów, ani drogiego sprzętu. Jest to najprostsza forma aktywności sportowej z psem, wymagająca minimum szkolenia. Nie potrzebna jest tu długotrwała nauka. Wystarczy dobre szkolenie podstawowe aby pies wykonwał proste komendy, a przede wszystkim wracał na zawołanie. Canicross nie wymaga dużych nakładów finansowych, należy jedynie zakupić: uprząż dla psa typową do canicrossu, pas lub uprząż dla zawodnika oraz linę z amortyzatorem długości około 2-2,5 metra. Taka smycz ma na obu końcach karabińczyki - jeden przypina się do uprzęży psa, drugi do kółka przy pasie osoby biegnącej. Odpowiedni amortyzator jest bardzo ważny, ponieważ niweluje on nieprzyjemne dla psa i człowieka szarpnięcia, chroniąc naszego czworonoga przed kontuzjami stawów barkowych i odcinka lędźwiowego kręgosłupa.

Do góry

Agility

Agility ( krótki wysiłek )- Początki tej dyscypliny sięgają zawodów hippicznych, podczas których jeden z organizatorów zademonstrował skoki przez przeszkody wykonywane przez psy.Z czasem sport ten zyskał miano nowej dyscypliny. Agility w Polsce w porównaniu do innych krajów jest jeszcze mało popularnym sportem, natomiast cieszy się dużą popularnością w Holandii, Anglii, Francji i Belgii. Agility to zawody stworzone dla psów zwinnych, wytrwałych, szybko reagujących na polecenia i z zapałem współpracujących z przewodnikiem. Zabawa polega na szybkim i bezbłędnym pokonaniu toru przeszkód. Przeszkody te, poza pewną trudnością od strony fizycznej, wymagają odwagi i pewności siebie, testują więc niejako występujących zawodników. Tor pokonywany jest szybko, w określonej kolejności, przy aplauzie widzów. Na torze może znajdować się tylko jedna para : pies i przewodnik.

Przeszkody:

-Równoważnia,na którą pies wbiega po skośnej desce. Psu nie wolno zeskoczyć, również w czasie zbiegania. - Jest slalom, który składa się z gęsto ustawionych, elastycznie zamocowanych do podłoża tyczek. Pies pokonuje tę przeszkodę obijając się nieco o tyczki. - Innym etapem jest rękaw z materiału, który pies unosi własnym ciałem, pokonując przeszkodę w biegu. - Następny rękaw posiada usztywniające go obręcze metalowe. Jest to swoisty tunel, często też zakręcający. - płotki - stół, czyli niewielki podest, gdzie rozpędzony pies wskakuje i musi wykonać przez 5 sekund komendę "waruj","siad" lub "stój" ( w zależności od stopnia zawodów).

Warunkiem dobrych efektów jest zdrowy fizycznie pies, mający dobrze opanowane zasady posłuszeństwa. Trening z psem jest zajęciem czasochłonnym, wymagającym dużo wytrwałości ze strony przewodnika jak i psa.

Przebieg zawodów:

Mener ( przewodnik ) wchodzi na parcour i zatrzymuje psa za linią startu. Odpina smycz i zdejmuje obrożę, której noszenie podczas konkursu jest zabronione ze względów bezpieczeństwa. Mener nic nie trzyma podczas próby. Na sygnał sędziego wydaje psu komendę do startu. Pomiar czasu rozpoczyna się w chwili przekroczenia przez psa linii startu. Mener tak prowadzi podopiecznego, aby pokonał on przeszkody we właściwym porządku, nie ma jednak prawa dotknąć ani przeszkody, ani psa. Koniec parcouru i jednocześnie pomiaru czasu następuje w momencie, gdy pies przekracza linię mety.

Również Amstaff'y i Pit Bull'e z powodzeniem biorą udział w takich imprezach.

Agility jest jednym z nowszych psich sportów rozpoznanym oficjalnie przez American Kennel Club i United Kennel Club. Nieprzypadkowo przeszkody na torze agility przypominają przeszkody na torze dla koni. Punktacja w aglility zależy przede wszystkim od szybkości i dokładności w pokonywaniu toru przeszkód; sędziowie dodają punkty karne za każdą przeszkodę pokonaną niedokładnie lub pominiętą.

Agiliy to ma być przede wszystkim dobra zabawa. Psy cieszą się wolnością, szybkością i wyzwaniami. Właściciele cieszą się zacieśnionymi podczas treningów więzami ze swoimi podopiecznymi.

Pies powinien być perfekcyjnie zsynchronizowany ze swoim właścicielem. Dobre zrozumienie jest ważne, gdyż na torze nie stosuje się smyczy ani obroży. Ponieważ kolejność przeszkód może być inna na każdym torze, a droga pomiędzy kolejnymi przeszkodami jest pełna zakrętów i zwrotów, pies musi poznać całą gamę nowych poleceń by nie pogubić się.

Trening i dobra kondycja psa są bardzo ważne dla wymagających zawodów agility. Szczenięta mogą powoli rozpoczynać treningi kondycyjne już w wieku 4 miesięcy. Powinny ot być kilkukilometrowe spacery parę razy w tygodniu. Należy pamiętać, by nie forsować młodego szczenięcia zbytnio, gdyż ono ciągle rośnie i rozwija się. Trening z przeszkodami można rozpocząć na kilka sposobów. Na przykład nieco uniesiona kładka może być początkiem wyrabiania balansu dla niektórych przeszkód. Również skoki początkującego psiaka powinny być łatwe i przyjemne, by pies dobrze się bawił podczas pierwszych faz treningu. Chodzi o to, by psiak zrozumiał, że przeszkody można pokonać.

Oczywiście, są pewne ważne prawidłowości: młode psy nie powinny skakać - lądowanie na niewyrośniętych nóżkach i nadmierne obciążanie młodego kośćca może doprowadzić do poważnych urazów. Przeszkody na torze agility są pokryte specjalnym materiałem zwiększającym tarcie, by pies się nie ześlizgnął przypadkowo. Psy biorące udział w zawodach agility muszą być kontrolowane samym głosem, także podstawowe posłuszeństwo jest niezbędne.

Proces nauki pokonywania przeszkód polega głównie na tym, że młody pies zdobywa coraz więcej pewności w swoje możliwości. Pies nabywa tej pewności w siebie poprzez naukę wspinania, czołgania i przeskakiwania przeszkód na torze. W tym sporcie nie powinno być żadnego nacisku i żelaznej dyscypliny. Zarówno dla psa jak i jego opiekuna winna to być wspaniała, zdrowa zabawa, w której psy mogą brać udział całymi latami.

Niemal każdy pies może uprawiać ten sport. Pewne trudności mogą wynikać na przykład z rozmiarów psa, lub tez wrodzonego/nabytego lęku przed czymś, ale niemal każdą z tych niedogodności da się obejść poprzez cierpliwe podejście i zrozumienie zawodnika. Wystarczy odrobina samozaparcia u psa i trenera, w da się osiągnąć niemal wszystko.

Do góry

Frisbee

To równie ekscytujący tak jak agility psi sport. Frisbee – latający dysk przeznaczony jest dla wszystkich czworonogów, małych i dużych, rasowych i mniej rasowych. Kupując dysk, musimy wybrać dla amstaffa odpowiedni „rozmiar”. W sprzedaży są małe talerze – o przekroju koła około 10 cm, średnie 15 centymetrowe i większe. Dla amstaffa najodpowiedniejszy będzie ten duży – ok. 20 cm. Zwróćmy uwagę na materiał, z którego wykonany jest dysk. Nie może być miękki ani twardy. Przy zbyt miękkim talerzu, amstaff chwytający go w powietrzu swoimi mocnymi szczękami wbija się zębami w materiał i zostawia ślady. Twardy przedmiot łatwo połamie. Najlepszy jest dysk wykonany z gumabone lub nylabone ( na opakowaniu widnieje nazwa materiału, z którego jest wykonany). Te zabawki są bezpieczne i trwałe. Nie skaleczy się nimi pies podczas zabawy, a my trafiając przypadkowo talerzem latającym w okno sąsiadów nie wyrządzimy szkody. Szaleństwo fresbee to nic innego jak chwytanie przez psa nadlatującego talerza. Amstaff wyskakuje wysoko, w powietrzu chwyta latający dysk. Nierzadko robi, trzymając dysk w pysku, podniebny piruet. Doskonała i bezpieczna zabawa dla psa, wyrabiająca refleks i skoczność. A przy tym zabawa ogólnodostępna. Wystarczy trawnik w parku, nadmorska plaża czy też pole poza miastem. Wszędzie można bawić się w fresbee.

Do góry

FlyBall

[Rozmiar: 41654 bajtów]

Zapoczątkowany został przez Kalifornijczyka Herberta Wagnera, który w latach 70-tych wynalazł wyrzutnię piłek tenisowych. Później nowy sport dla entuzjastów psów został zaprezentowany w Toronto - Detroit, gdzie zajęto się nim kilka psich ośrodków treningowych. Po serii kilku małych zawodów, połączonych z pokazami psów. w roku 1983 odbyty się pierwsze zawody Flyball. W zawodach tych ścigały się dwie drużyny psów, po cztery psy w każdej, biegnących obok siebie na dystansie51 stóp( tj.15,5448 m). Wyścig odbywa się na zasadzie sztafety (cztery psy w drużynie): pies musi dobiec przez cztery płotki, uwolnić piłkę znajdującą się w specjalnej wyrzutni. aportując piłkę wrócić przez przeszkody. Wtedy do biegu rusza kolejny pies, lecz nie może tego zrobić dopóty, dopóki poprzedni pies nie przekroczy linii mety. Drużyna, której psy zakończą wyścig bez błędu zwycięża. W celu ujednolicenia reguł, prowadzenia statystyki zawodów oraz ich rozwoju powstało Północnoamerykańskie Stowarzyszenie Flyball Inc ( NAFA ). Zostało ono założone w 1985 roku przez grupę reprezentującą l2 zespołów z Michigan i Ontario. Ilość członków zwiększyła się od jej założenia i obecnie skupia też członków z Północnej Ameryki. Europy, Australii i innych. Zawody Flyball zapewniają wiele atrakcji zarówno dla psów, właścicieli oraz dla widzów. Wiele psich drużyn pokonuje dystans w czasie krótszym niż 20 sekund. Aktualny rekord NAFA wynosi 16,5 sekundy dla drużyny. Zawody NAFA podzielone są na poszczególne kategorie, tak, aby współzawodniczyły ze sobą zespoły o podobnych poziomach. Wszystkie psy, niezależnie od rasy mogą brać udział w zawodach i zdobyć tytuł. Tytuły zdobywa się poprzez system punktowy oparty na czasie jaki potrzebuje drużyna na pokonanie dystansu.

Do góry

BoomerBall

Boomer Ball może być kolejną doskonałą formą psiej aktywności. Jest to twarda, plastikowa piłka wielkości piłki nożnej (lub większa). Wystarczy, że masz kawałek wolnej powierzchni, a Twój pies może bawić się Boomer Ball, biegnąc i odbijąc piłkę nosem oraz łapami.

Do góry

Obroża (szelki) z obciążeniem kształtuje muskulaturę, a przede wszystkim wzmacnia i rozbudowuje mięsnie karku. Waga regulowana za pomocą ołowianych sztabek, które można wyjmować zależnie od siły psa i zaawansowania treningu. Trening rozpoczyna się używając minimalnej wagi, stopniowo zwiększając ciężar. W przypadku obroży początkowy trening polega na obciążeniu obroży jednym ciężarkiem, po 2 miesiącach dodaje się kolejny ciężarek, w miarę zaawansowania treningu kolejne - oczywiście wszystko zależy od kondycji i stopnia zaawansowania psa. Natomiast jeżeli chodzi o szelki początkowo obciąża się je dwoma ciężarkami rozmieszczonymi symetrycznie, zamocowanymi w przedniej części szelek. Kolejny stopień zaawansowania treningu polega na dołożeniu dodatkowego obciążenia (kolejne 2 ciężarki, nie wcześniej jak po 2 m-cach !), trym razem jednak w tylnej części szelek. Kolejne ciężarki dokłada się znów z przodu, następnie z tyłu, na samym końcu obciąża się szelki w górnej części (dwa ciężarki położone w tej części silnie obciążają kręgosłup, można ich w ogóle nie zakładać).

Obciążenie zamocowane jest w sposób wykluczający wypadniecie podczas treningu, choć zalecam dodatkowe zabezpieczenie ciężarków. Podczas spokojnego spaceru zgubienie ciężarków faktycznie jest małoprawdopodobne, jednakże jeśli piesek śmiga w tego typu obroży (szelkach) warto obciążenie dodatkowo zabezpieczyć, bowiem przy np. wbieganiu pod górkę, skokach ciężarki mogą się wysunąć i niestety zgubić.

Należy trenować psa rozsądnie, nie obciążajmy zbyt młodych psów !

Treningi najlepiej rozpocząć gdy pies ukończy 12 m-cy życia.

Do góry

Bieżnia

[Rozmiar: 14924 bajtów] Jednym z bardziej rozpowszechnionych sposobów treningu psa jest treadmill ( bieżnia ). Niestety wymaga specjalistycznego sprzętu, trudno dostepnego na polskim rynku. Psu zaklada się specjalną uprząż lub obróżkę, która utrzymuje go jednym miejscu, umozliwiając swobodny bieg. Właściciel psa w jakikolwiek sposób może zachęcać psa do biegania. Jest to wyjątkowo wygodne dla osób nie dysponujących dużą ilościa wolnego czasu. Bieżnie możęmy podzielić na elektryczne i grawitacyjne ( nie wymagające napędu innego niż siła psa ). Bieżnię grawitacyjną możesz kupić m.in. :tutaj.

Bieżnia to świetne urządzenie służące do treningu naszego psiaka. Dobre jako uzupełnienie regularnych spacerów i przebierek na dworze. Wyróżniamy trzy podstawowe rodzaje bieżni:

· slat mill (bieżnia drewniana) - świetne urządzenie do poprawiania i utrzymania kondycji naszego psa, jednak jest dosyć hałaśliwa. Zdecydowanie nie nadaje się do mieszkania, raczej do np. garażu

· carpet mill (bieżnia wykładzinowa) - od bieżni z drewnianymi kładkami różni się tym, że drewno zostało zastąpione pasem wykładziny. Dzięki temu bieżnia ta jest przede wszystkim cicha. Inną zaletą takiego rozwiązania jest nieco mniejsze obciążenie stawów psa, dzięki elastyczności materiału.

·electric mill (bieżnia z napędem) - któraś z powyższych bieżni, z dodatkowym elektrycznym napędem. Dla Pit Bulla jest to w sumie zbędne, gdyż psy te gdy się znajdą na bieżni potrafią biec do upadłego, tak kochają ruch. Dlatego też w żadnym przypadku nie należy zostawiać psa samego na bieżni podczas treningu.

Nie należy też przesadzać z długością biegu. Początkowe przebierki powinny trwać 5-10 minut, potem 15-20 min, dla psa w dobrej kondycji najwyżej 30min na trening.

Do góry

Szkolenie obronne tez może być dobrym sportem, w którym możemy się bawić z naszym psem. Przede wszystkim jest to jeden ze sposobów czynnego wypoczynku, zapewniający wspólna zabawę psa i opiekuna, pogłębiającą ich kontakt. Pies sportowy nigdy nie będzie uczony atakowania człowieka. Każdy, kto będzie szkolił psa pod okiem doświadczonego instruktora może być pewien, ze nie zrobi z psa Mordercy. Dzięki szkoleniu pies będzie w stanie odróżnić zagrożenie rzeczywiste od pozornego. Polecenie np. puść powoduje natychmiastowe oddanie przez psa „łupu”. Osoby wypowiadające się negatywnie o sposobach obronnych, podkreślają tym samym swój niewiedze na ten temat. Faktem jest, ze zachęcanie psa do gryzienia w rozsądny sposób umożliwia zrównoważenie jego charakteru. Innymi słowy: nie zwiększmy jego agresji, ale chęć zabawy uczącej pokonywania leku i rozwijającej jego potencjał zaufania do nas. To właśnie strach jest najczęstszą przyczyna pogryzień.

Do góry

Przykładowy trening

Trening 1- okres zimowy

Poniedziałek - Piątek

20 minut - Bieganie ( w szelkach z obciążeniem co 2, 3 dzień)

10-15 minut - Skoki, do zawieszonego gryzaka, na oponę

10 minut - Przeciąganie (tow)
Sobota - Niedziela:
Czas na regenerację sił, zalecane spokojne, długie spacery bez wielkiego wysiłku fizycznego

Trening 2 - okres letni

Poniedziałek: Bieganie z obciążeniem (60 minut)

Wtorek: Pływanie (ok 1 h)

Środa: Canicross ( około 1,5 h )

Czwartek: Bieganie bez obciążenia (30 minut), Skaki (30 minut)

Piątek: Bieganie bez obciążenia (30 minut) + skoki (10-15 minut)

Sobota: Canicross lub pływanie (Do 2h)

Niedziela: Czas na regenerację sił, zalecane spokojne, długie spacery bez wielkiego wysiłku fizycznego

Podczas treningu wskazane jest podawanie witamin lub odżywek (najlepiej białkowych). Bardzo ważne jest również zapewnienie psu bardzo dużo wody do picia, zwłaszcza w okresie letnim. Pies przy intensywnym treningu powinien otrzymywać dużo produktów białkowych (mięso, białego sera, odżywki itp).

Ansolutnie nie wolno podawać sterydów lub innych środków anabolicznych, które powodują ogromne wyniszczenie organizmu !.

Do góry

Tug of War

Jest to konkurencja polegająca na przeciąganiu liny przez dwa psy lub dwie suki w zbliżonej wadze. Wygrywa pies, który najdłużej utrzyma linę i wyszarpnie ją przeciwnikowi. Regulamin : 1.Konkurencja tug-of-war rozgrywana jest w podziale na klasy psów i suk w następujących kategoriach wagowych: A. do 20 kg B. 21 – 25 kg C. 26 – 30 kg D. 31 – 35 kg E. 36 – 40 kg F. powyżej 40 kg 2.W przypadku gdy w danej kategorii wagowej znajduje się tylko jeden zawodnik – zostaje przydzielony do grupy startującej o jedną kategorię wyżej ( w przypadku klasy F – o jedną niżej) i tam jest klasyfikowany bez względu na wagę jego oponentów. 3.Konstrukcja i stan techniczny wszystkich elementów sprzętu musi być zaakceptowana przez sędziów przed przystąpieniem do konkurencji. 4.Długość liny wraz z gryzakami lub sznurem nie może wynosić mniej niż 2,5 metra. 5. Wymiary i rodzaj obróż są dowolne, zabrania się stosowania obróż mogących zadawać ból(kolczatek,zacisków,dławikow).Zabrania się również stosowania szelek. 6. Obroża musi być wyposażona w kółko mocujące, którego konstrukcja nie spowoduje odkształcenia materiału obroży jak również samego kółka. 7. Obroża nie może powodować przyduszenia psa, ale powinna stabilnie przylegać do szyi. 8. Podłoże do rozegrania konkurencji musi być gruntowe lub trawiaste i nie może powodować zranień psa . 9. Czas mierzony jest od chwili potwierdzenia przez handlerów gotowości psów do startu. 10. Handler może przebywać obok psa, z chwila dotknięcia przez handlera psa skutkuje natychmiastową dyskwalifikacją. 11. Zabrania się spożywania alkoholu w ringu i przebywania w nim w stanie nietrzeźwości. 12. Konstrukcja gryzaka lub sznura nie może powodować zranień psa, zabrania się stosowania gryzaków lub sznurów z elementami metalowymi. 13. Dystans pomiędzy parą startujących psów jest utrzymywany poprzez stosowanie lin zabezpieczających i uniemożliwiających wzajemne zbliżenie się zawodników. 14. W ringu może znajdować się tylko 1 handler z psem oraz sędzia oraz timekeeper. 15. Psy wyczytywane są do stawienia się w odpowiednio oznaczonych ringach. 16. Ring posiada wymiary 10x10 metrów. 17. Pary startowe dobierane są zgodnie z kategoriami wagowymi w drodze losowania. 18. W konkurencji pies który przegrał mecz odpada a zwycięzca przechodzi do dalszej rywalizacji. 19. W przypadku jeśli w danej kategorii wagowej pozostaje nieparzysta liczba zawodników pies nie wylosowany do pary otrzymuje tzw. „wolny los” i automatycznie przechodzi do następnej rundy, 20. Jeśli sędzia uzna, że dalsze kontynuowanie konkurencji zagraża życiu lub zdrowiu psa (np. krwotok, lub inne niebezpieczne objawy) – orzeka wycofanie psa z ringu i jego decyzja jest ostateczna. Oponent automatycznie wygrywa. 21. Jeżeli pies nie przystąpi do konkurencji od czasu wejścia na ring w ciągu 2 minut zostaje zdyskwalifikowany. 22. Handler może na swoje żądanie przerwać mecz co skutkuje wygraną na korzyść oponenta. 23. Wszelkie przejawy znęcania się fizycznego lub agresywne odnoszenie się do psa (krzyk, wulgaryzmy) przez handlera lub też zachęcanie zwierzęcia do okazania agresji wobec ludzi lub zwierząt skutkuje natychmiastową dyskwalifikacją. 24. Nie dozwolone jest używanie specjalnych ochraniaczy na łapy psa, lub butów dla psów. 25. Do konkurencji nie dopuszczone są psy i suki poniżej 9 miesiąca życia, jak również suki ciężarne i z cieczką oraz psy nie zakwalifikowane do konkurencji przez lekarza zawodów 26. Wypuszczenie gryzaka z pyska przez jednego z zawodników ogłoszone przez sędziego oznacza zwycięstwo na korzyść jego oponenta. Sędzia wskazuje zwycięzcę dłonią. 27. Wypuszczenie gryzaka z pyska przez jednego z zawodników musi być zauważone i ogłoszone przez sędziego. 28. Za ewentualne szkody wyrządzone w ringu przez psa odpowiada handler. 29. Nie zgłoszenie się handlera na start w ciągu 60 sekund od wywołania skutkuje natychmiastową dyskwalifikacją. 30. Decyzje sędziów są ostateczne, „pyskówki” lub niestosowanie się do decyzji sędziego skutkuje natychmiastową dyskwalifikacją.

High jump

Jest to konkurencja polegająca na uchwyceniu zawieszonego gryzaka i utrzymaniu się na nim psa za pomocą szczęk przez około 5 sekund. Wysokość jest stopniowo zwiększana. Wygrywa pies, który uchwyci gryzak na największej wysokości. Regulamin : 1.Konkurencja high jump jest rozgrywana w podziale na klasy psów i suk w ringu o wymiarach 10x10m. 2.Konstrukcja i stan techniczny wszystkich elementów sprzętu musi być zaakceptowany przed przystąpieniem do konkurencji przez sędziego. 3.Pies ma prawo do wykonania 3 podejść - skoków do jednego poziomu zawieszenia gryzaka - przynęty.4.W trakcie próby pies musi posiadać na sobie uprząż w postaci szorek / szelek i znajdować się na smyczy. Pies może wykonać rozbieg w granicach ringu. Przekroczenie granic ringu skutkuje nieuznaniem wyniku i stratą podejścia. 5.W każdym kolejnym podejściu zawodnika do próby - gryzak podwyższa się o5 cmod poprzedniego ustawienia jeśli poprzednie ustawienie zostało zaliczone. 6.W przypadku remisu w pierwszej trójce zwycięzców zarządza się dogrywkę w szczególnej gradacji do 1cm. 7.W ringu mogą przebywać następujące osoby: 1 handler z psem, 1 sędzia, 1 sekretarz, 1 mierzący-obsługa sprzętu. 8.W czasie trwania konkurencji handler może dopuścić się 3 fauli, które orzeka sędzia. 9.W przypadku remisu, I lokata przyznawana jest ex-aequo. 10.Wywołany handler do zgłoszonej próby musi stawić się przy stanowisku i rozpocząć próbę w nieprzekraczalnym czasie 60 sekund. 7. Przekroczenie czasu rozpoczęcia próby będzie traktowane przez sędziego jako faul. Wyjątek stanowią okoliczności niezależne od handlera, ale ostateczne zdanie w tej kwestii należy do sędziego. Do góry

Frisbee

To równie ekscytujący tak jak agility psi sport. Frisbee – latający dysk przeznaczony jest dla wszystkich czworonogów, małych i dużych, rasowych i mniej rasowych. Kupując dysk, musimy wybrać dla amstaffa odpowiedni „rozmiar”. W sprzedaży są małe talerze – o przekroju koła około 10 cm, średnie 15 centymetrowe i większe. Dla amstaffa najodpowiedniejszy będzie ten duży – ok. 20 cm. Zwróćmy uwagę na materiał, z którego wykonany jest dysk. Nie może być miękki ani twardy. Przy zbyt miękkim talerzu, amstaff chwytający go w powietrzu swoimi mocnymi szczękami wbija się zębami w materiał i zostawia ślady. Twardy przedmiot łatwo połamie. Najlepszy jest dysk wykonany z gumabone lub nylabone ( na opakowaniu widnieje nazwa materiału, z którego jest wykonany). Te zabawki są bezpieczne i trwałe. Nie skaleczy się nimi pies podczas zabawy, a my trafiając przypadkowo talerzem latającym w okno sąsiadów nie wyrządzimy szkody. Szaleństwo fresbee to nic innego jak chwytanie przez psa nadlatującego talerza. Amstaff wyskakuje wysoko, w powietrzu chwyta latający dysk. Nierzadko robi, trzymając dysk w pysku, podniebny piruet. Doskonała i bezpieczna zabawa dla psa, wyrabiająca refleks i skoczność. A przy tym zabawa ogólnodostępna. Wystarczy trawnik w parku, nadmorska plaża czy też pole poza miastem. Wszędzie można bawić się w fresbee.